Okullara gitmeyen öğrenciler, dükkanlarını açmayan esnaf, iş başı yapmayan çalışanlar dönemin söz sahibi Çelik-İş Sendikasının önderliğinde bir dizi eylemler gerçekleştirmiş, Karabük Demir Çelik Fabrikaları’nın kapatılmaması için Karabük halkı, sivil toplum örgütleri ile birlikte adeta bir destan yazmıştı.
Dönemin TDÇİ de çalışanları, 8 Kasım 1994’te fabrikalarının kapatılmasına karşı tüm kenti hatta yöre halkını yanına görmüş, fabrikalar kapatılırsa Karabük’te hayat biter diyerek omuz omuza bu karara karşı direnmişlerdi.

Karabük Demir Çelik Fabrikasının ve Karabük şehrinin var olmak veya yok olmak mücadelesinin en önemli gününün 8 Kasım olduğunu bilen yöre halkı , azmin, inancın, birlikteliğin, insanların inandıkları dava için bir araya geldiğinde neler yapabileceğinin gösterildiği gün olarak hafızalarda yerini aldı.
Bir başka değişle, 8 Kasım 1994 KARDEMİR’İNDE doğuşu oldu.

Ogün verilen mücadeleler bugün Karabük’ün işi,ekmeği,aşı oldu..